دستورالعمل ایمنی داربست

دستورالعمل ایمنی داربست

داربست : ساختاری است موقتی ، که برای ایجاد یک یا چند جایگاه کار به منظور حفظ و نگهداری کارگران و مصالح در ارتفاع و فراهم نمودن دسترسی کارگران به تراز بالاتر ، مورد استفاده قرار می گیرد و به انواع ثابت ، متحرک ، دیوار کوب ، معلق و نربانی تقسیم می شود که سه نوع پر کاربرد آن در صنعت به شرح زیر است :

۱ – داربست های ثابت (داربست های بست و لوله ای) :

در این نوع داربست برای کارهایی مانند نمای ساختمان ، کارهای تعمیراتی ، ایجاد راهرو و … از این نوع داربست استفاده میگردد .

نظر به نوع استفاده و میزان توان تحمل بار مورد نیاز بر روی آن ، با استفاده از افزایش تکیه گاه ها و تعداد مهارها همچنین کاهش فاصله پایه ها ، می توان میزان تحمل بار را در این نوع داربست ها افزایش داد .

۲ – داربست های متحرک :

این نوع داربست ها معمولاً به صورت ساخته شده وجود دارد و برای کارهایی با سطح کار در ارتفاعات یکسان و بر روی سطوح صاف مورد استفاده قرار می گیرد .

موقعیت استقرار این نوع داربست توسط چرخ های مخصوص قابل تغییر بوده و بجای بنا نمودن چندین داربست در موقعیت های متناوب می توان از این نوع داربست استفاده نمود . این نوع داربست ها از نوع داربست های بست و لوله ای می باشند .

۳ – داربست های معلق :

به داربست هایی گفته می شود که بنا به ضرورت ، در ارتفاع بسته شده و لوله های عمودی (استاندارد) به جای سطح زمین از بالا به اسکلت فلزی مهار شده و در سطوح پایینی تخته ریزی صورت گرفته و سکوی کار ایجاد می شود .

از این نوع داربست در مواقعی استفاده می شود که امکان نصب داربست از سطح بالای محل کار مورد نظر فراهم باشد ، نکته قابل توجه این است که در زیر بست هایی که جهت سطح کار مورد استفاده قرار می گیرد باید از بست های ساده استفاده گردد که مقاومت بست های چهار پیچه را به kg2700 رسانده و ایمنی کار افزایش یابد .

کلیه داربست ها به جز داربست های نردبانی باید از اجزاء زیر برخوردار باشند :

الف – کف پایه یا کفشک (به غیر از دیوار کوب ، معلق ، آویزان)

ب – پایه

ج – تیر باربر

د – تیر افقی

ه – میله اتصال

و – میله بالایی

ز – میله میانی

ح – صفحات پاخور

ط – حفاظ مناسب بین میله میانی و پاخور

ی – راه دسترسی مناسب و ایمن

ک – پوشش کف محل استقرار کارگر و مصالح مقاوم و مناسب با نوع کار و تعداد کافی

ل – لوله مهار

م – باد بندهای عمودی ، افقی ، عرضی ، طولی و مورب

ن – بالشتک (به غیر از دیوار کوب

س – بست و اتصالات

دستورالعمل ایمنی داربست

بست های فلزی : بست های مورد استفاده در داربست دارای انواع مختلفی به شرح زیر می باشد :

بست فلزی چهار پیچه (فولادی) : متداول ترین بست مورد استفاده در نصب داربست به شمار می رود و دارای وزنی معادل ۱۶۵۰ گرم است که قادر است وزنی معادل ۱۲۰۰ کیلوگرم را تحمل نماید و توسط چهار پیچ و مهره به لوله دیگر متصل می شود و زاویه ای که پس از اتصال دو لوله تشکیل می دهد ۹۰ درجه می باشد طول این بست mm100 از هر طرف است .

بست فلزی چرخشی : این نوع بست از دو قسمت مرکب تشکیل شده که توسط پین فولادی به یکدیگر متصل می گردد . به طوری که دو قسمت درگیر قابلیت چرخش ۳۶۰ درجه نسبت به یکدیگر را دارند . لوله های داربست به صورت زاویه دار به هم متصل می شوند . برای اتصال لوله های گذری ، ضربدری و مورب از آن استفاده می گردد . این بست تحمل فشار ۱۰۰۰ کیلوگرم را دارد و وزن آن معادل ۱۷۰۰ گرم می باشد .

بست کمکی یا نگهدارنده : به منظور بالا بردن مقاومت بست ساده در برابر فشار بکار می رود و در زیر بست فلزی و مماس با آن قرار می گیرد . برای داربست هایی که وزن بیشتری را بایستی تحمل کنند و همچنین داربست هایی که به صورت معلق در ارتفاع نصب می گردند ، از این نوع بست ها استفاده می گردد . دارای وزن ۶۰۰ گرم بوده و مقاومت بست فلزی ساده را تا ۲۷۰۰ کیلو گرم افزایش می دهد ولی به تنهایی دارای مقاومت کمی می باشد .

بست کلاهکی (مخصوص ایجاد سقف) : از این نوع بست فقط در بالای لوله های ستون یا عمودی استفاده می شود و در واقع در داربست های مسقف یا داربست هایی که جهت چادر زدن بکار می رود مورد استفاده قرار می گیرند . وزن این نوع بست با ۸۶۰ گرم و توسط یک پیچ محکم می گردد . نوع دیگر این بست چرخشی و قابل تنظیم می باشد .

بست زبانه ای یا پیوندی :  جهت اتصال لوله ای افقی مورد استفاده قرار می گیرد . در محل تماس این بست با لوله زائده های با قطر mm 14 طراحی شده که در سوراخ لوله های افقی قرار می گیرد . و توسط واسطه یا مغزی درون لوله مقاومت کششی بسیار زیادی معادل ۴۵۰۰ کیلوگرم در نقطه اتصال دو لوله به هم ایجاد می نماید . دارای چهار پیچ و وزنی معادل ۱۶۵۰ گرم می باشد . سوراخ های ایجاده شده در دو سر لوله ها از لبه مقطع لوله تا مرکز سوراخ ۳ میلی متر قطر سوراخmm  ۱۵ است.

پین های اتصال (JOINT PIN ) : قطعه ای است که برای اتصال دو لوله طولی به همدیگر مورد استفاده قرار می گیرد .

مغزی : در هر نوع داربست که بیش از ۶ متر ارتفاع داشته باشد حتما از این ابزار استفاده خواهد شد . مغزی ، رابطی جهت تقویت و استحکام لوله های که روی هم قرار دارند استفاده می شود . این ابزار دارای طول ۱۲۰ میلی متر و جنس آن از فولاد می باشد . ودر انواع مقطع چهار گوش و دایره ساخته می شوند که در وسط آن رینگ فولادی با ضخامت mm 6 و قطر دایره ای ۵/۴۷ میلی متر نصب گردیده به طوری که پس از قرار گرفتن دو لوله با حلقه ( رینگ ) مغزی کمتر از mm 5/2 از طرفین باشد تا مانع درگیری بست با لوله نگردد . مورد استفاده در لوله های عمودی به مراتب بیشتر از لوله های افقی دارد و وزن آن ۸۰۰گرم می باشد .

بوش اتصال : برای اتصال دو لوله طولی به همدیگر مورد استفاده قرار می گیرد . که به دو کلاس تقسیم بندی می شود .

لوله ها و اتصالات داربست : باید از نوع گالوانیزه بدون درز با قطر mm 48 مخصوص داربست بندی به طول حداکثر ۶ متر و ضخامت mm 5/3 و وزن ۳/۲۱ کیلوگرم که نوع بدون درز آن مناسب ترین لوله برای نصب داربست می باشد . هنگام استفاده باید دقت کرد لوله دارای شکلی سالم ، صاف و تمیز باشد و آغشته به مواد چرب و روغنی که دارای سیمان و گچ نباشد .

تخته داربست : طول این تخته ها ۳و ۴ متر می باشد و بسته به ضخامت آنها از طول ۱ تا ۵/۳ متر را پوشش می دهند عرض تخته ها از ۲۵ سانتیمتر می باشد . ضخامت تخته ها بایستی با هم یکسان و ۵ میلیمتر باشد .

سکوی کار :  صفحات افقی که از تخته های داربست تشکیل شده و برای انجام کار ، تردد نفرات و جابجایی بار استفاده می شود براساس کاربرد آن به ۵ دسته ( ۶۰۰- ۸۰۰- ۱۰۵۰- ۱۳۰۰- ۱۵۰۰ میلیمتر ) تقسیم می شوند .

قرنیز یا پاخور : در کنار سکوی کار قرار گرفته و از افتادن اشیاء جلوگیری می کند ، عرض تخته های پاخور بین ۱۵- ۲۵ سانتی متر می باشد .

دستورالعمل ایمنی داربست

  ب) الزامات داربست بندی در دستورالعمل ایمنی داربست:

  1. افراد داربست بند باید از نظر جسمانی و روحی روانی دارای سلامتی کامل باشند . ( با انجام معاینات قبل از استخدام و دوره ای می توان از این امر اطمینان حاصل نمود ) و گواهی سلامت را از واحد انجام دهنده معاینات ( طب صنعتی ) دریافت دارند .

– دارای بیماریهای صرع ، سرگیجه ، فشار خون و مشکلات تنفسی نباشند .

–  قدرت بالا از شیب های تند ، عبور از گذرگاه های مرتفع را دارا باشند .

–  افراد باید دارای اعتماد بنفس کافی باشند و ترس از ارتفاع نداشته باشند .

–  جهت داربست بندی از افراد با تجربه و آموزش دیده استفاده شود و دارای گواهینامه مهارت باشند .

  1. کلیه داربست بندها بایستی به تجهیزات ایمنی از جمله کلاه ایمنی همراه چانه بند ، کفش ایمنی ، حمایل ایمنی مجهز به لنیارد مخصوص داربست بندی و دارای گواهینامه از مراکز مورد تائید مرکز تعلیمات و حفاظت فنی و بهداشت کار ، لباس کار ، دستکش کار ، جایگاهی بر روی کمربند جهت نگهداری آچار مربوطه باشند .
  2. داربست باید بر روی سطوح مناسب ، صاف ، هموار و غیر شیبدار برپا گردیده و دارای ( کفشک ) تکیه گاه باشد تا از نوسانات ، جابجایی و لغزش آن جلوگیری به عمل آورده و نصب پایه ها بر روی آجر ، بشکه ، جعبه ، دریچه های آدم رو و سایر موارد مشابه به عنوان تکیه گاه پایه داربست ممنوع می باشد .
  3. مجری کار مکلف است نسبت به نصب تابلو با مشخصات زیر که توسط مجری ذیصلاح به داربست نصب گردیده اقدام نماید
  4. a) نام شرکت b) نام و نام خانوادگی مدیر مسئول c) نام و نام خانوادگی مسئول فنی    d) تلفن تماس شرکت
  5. e) آدرس شرکت
  6. جهت برپا نمودن داربست می بایست مجوز اخذ گردد .
  7. برپایی ، جمع آوری و نگهداری و هرگونه تغییر در سازه داربست باید تحت نظارت و سرپرستی شخص ذیصلاح انجام گردد .
  8. مجری کار باید از استحکام کافی سازه داربست قبل از شروع به کار ، هنگام تعویض اجزاء ، وقفه طولانی در استفاده از آن یا قرار گرفتن در شرایط جوی نامساعد اطمینان حاصل نموده و مستندات تائید استحکام سازه مذکور باید در کارگاه و شرکت مجری نگهداری شود .
  9. در صورت نیاز به نصب هر گونه تجهیزات روی داربست شخص ذیصلاح باید استحکام ، مقاومت و مهار اجزاء آن را کنترل و بررسی نموده و مجوز نصب را برروی داربست صادر نماید .
  10. داربست خوب داربستی است که شما تمامی لوله های استاندارد را در یک خط مستقیم مشاهده کنید .
  11. در برپایی ، استفاده و جمع آوری داربست رعایت موارد زیر الزامی است :

الف – جمع آوری تجهیزات و مصالح از روی داربست بعد از اتمام کار روزانه

ب- کشیدن تمامی میخها از قطعات پیاده شده چوبی

ج – توزیع بار بصورت یکنواخت بر روی داربست

د – تعبیه بالشتک مخصوص در زیر کابل یا طناب داربست به لحاظ احتمال بریدگی و ساییدگی

ح – عدم انجام کار بر روی داربست معیوب و ناقص

و – تعطیل نمودن کار بر روی داربست در شرایط جوی نامساعد

ز – عدم بارگذاری بیش از حد مجاز طراحی بر روی داربست

  1. سیستم Scafftag اجرا گردد .
  2. فقط از آچار ۲۲×۲۱ دو سر رینگ ( کروم – وانادیم ) استاندارد استفاده گردد .
  3. از شوخی کردن با افراد دیگر در هنگام کار داربست بندی جداً پرهیز گردد .
  4. اجزای داربست ها و کلیه وسایلی که در آن بکار می رود باید از مصالح مناسب و مرغوب ، طوری طراحی ، ساخته و آماده شوند که واجد شرایط ایمنی کار برای کارگران بوده و توانایی تحمل حداقل چهار برابر بار مورد نظر را داشته باشند و علاوه بر آن دارای گواهینامه مورد تأیید از سازمان بین المللی و ملی باشند .
  5. ضروری است تجهیزات مورد استفاده در داربست بندی از سوی اشخاص دارای صلاحیت فنی ( شیفت فورمن و بازرس فنی ) به صورت منظم و زمان بندی مورد بازدید و کنترل قرار گیرد تا از پایداری ، استحکام و ایمنی آن اطمینان حاصل و گواهی کتبی صادر گردد .
  6. رنگ آمیزی کلیه قطعات داربست ممنوع است .
  7. استفاده از کفشک در زیر کلیه لوله های عمودی  درهر شرایطی الزامیست .
  8. هر پایه داربست باید دارای کفشک دایره ای شکل به مساحت ۱۵۰ سانتیمتر مربع یا مربعی شکل به مساحت حداقل ۱۷۵ سانتیمتر مربع با ضخامت حداقل ۵ میلیمتر بوده و از جنس مقاوم باشد .
  9. داربست باید قادر به تحمل ۴ برابر بار وارده ( مصالح و وزن کارگر ) باشد .
  10. داربست باید سالم و عاری از هرگونه عیب و نقص نظیر ترک خوردگی ، له شدگی ، پوسیدگی و سایر عیوب ظاهری بوده و بطور مطمئن مهار و به هم متصل شده و امکان جابجایی و لغزش در حین انجام کار وجود نداشته باشد .
  11. در صورتی که در حین حمل بار به سمت بالا و پایین امکان برخورد آن با داربست وجود داشته باشد سراسر مسیر باید با نرده های حفاظتی عمودی پوشیده شود .
  12. داربست به جزنردبانی باید از لوله مهار و بادبند های مناسب ( مورب ، عمودی ، افقی ، طولی و عرضی ) برای جلوگیری از حرکت جانبی برخودار باشد .
  13. در اماکنی که افراد زیر داربست مشغول بکار هستند راه عبوری یا راه دسترسی داربست را باید با استفاده از حفاظ های مناسب ایمن نمود .
  14. در صورت استفاده از شبکه های فلزی به عنوان حفاظ باید چشمی های شبکه مذکور حداکثر ۲سانتی متر مربع باشند .
  15. در صورتی که داربست در معابر عمومی قرار دارد از توری های حفاظتی در سرتاسر آن استفاده نمائید .
  16. راهروهای سرپوشیده باید دارای شرایط زیر باشند :

الف – ارتفاع راهرو سرپوشیده نباید کمتر از ۵/۱ متر و یا عرض پیاده روی موجود باشد .

ب – راهرو باید فاقد هر گونه مانع بوده و دارای روشنایی لازم طبیعی یا مصنوعی باشد .

ج – سقف راهرو باید توانایی تحمل حداقل ۷۰۰ کیلو گرم بر متر مربع فشار را داشته باشد . به علاوه سایر قسمت های آن نیز باید ساختمانی به داخل راهرو جلوگیری به عمل آید .

ه – اطراف بیرونی راهرو باید به وسیله دیواره شیب داری از چوب یا شبکه فلزی مقاوم محصور باشد . زاویه این حفاظ را نسبت به سقف می توان بین ۳۰ تا ۴۵ درجه به طرف خارج اختیار نمود .

و – در صورتی که راهرو دارای درهای جانبی برای ورود و خروج مصالح و نخاله های ساختمانی و غیره باشد ، این درها باید همواره بسته باشند ، مگر در موارد مذکور که باید مراقبت کافی بعمل آید .

  1. لجرها باید از قسمت داخلی به لوله های عمودی اتصال داده شوند و ترانزوم ها می بایست بر روی لجرها قرار گیرند . ( ترانزوم را در قسمت زیرین لجر نبندید ) .
  2. بست تخته برای اتصال ترانزوم و لجر به کار برده می شود . حداکثر بار ایمن برای این بست ها ۵۳/۰ کلیو نیوتن می باشد .
  3. چرخ هایی که برای داربست های سیار استفاده می شوند باید مجهز به دستگاه هایی باشند که وقتی به داخل انتهای تیرک فرو برده می شوند ، بتوان چرخ ها را قفل کند . چرخ ها یا غلطک ها باید حداقل ۱۲۵ میلیمتر قطر داشته باشند و باید به ترمز مجهز باشند .
  4. داربست متحرک تحت هیچ شرایطی نباید در زمانی که افراد و قطعات یا مصالح روی آن قرار دارد ، از محلی به محل دیگر جابجا شود و می بایست در مقابل واژگونی محافظت شود .
  5. اتصالات و لوله های داربست ها در انبار مسقف نگهداری شود و در زمان بازرسی کیفی شود .
  6. جهت انتقال لوله به ارتفاع از بست فلزی که به یکسر لوله متصل شده با استفاده از طناب ، قرقره استفاده گردد .
  7. سایر اتصال دهنده ها را توسط ظروف مخصوص و با استفاده از قرقره قلاب و طناب و به بالا منتقل گردد .
  8. تخته های مورد استفاده می بایست عاری از هرگونه عیب و بدون ترک ، گره ، پوسیدگی و شکستگی و یا آغشتگی به مایعات آتش گیر باشد .
  9. از انبار نمودن لوله ، بست و سایر قطعات اضافی روی سطوح کاری بدون حفاظ خوداری گردد .
  10. تخته هایی که جزیی از جایگاه کار به شمار می آیند باید دارای شرایط زیر باشند :

الف – با در نظر گرفتن فاصله بین تیرهای تکیه گاه جایگاه ، ضخامت آن ها ایمنی لازم را تأمین نماید . در هیچ موردی ضخامت الوار ها از ۵۰میلیمتر کمتر نبوده و ضخامت ها مساوی باشند .

ب- عرض آن ها با هم مساوی و حداقل ۲۵ سانتی متر باشد .

  1. الوارهایی که جزء سکوی کار بشمار می آیند ، باید حداقل با سه تکیه گاه نگاهداری شوند ، مگر آن که فاصله بین تکیه گاه ها و ضخامت الوارها به اندازه ای باشد که خطر شکم دادن بیش از حد و یا بلند شدن سر تخته دیگر در بین نباشد .
  2. هر الوارکه جزیی از جایگاه کار به شمار می آید نباید بیش از ۴ برابر ضخامت آن از انتهای تکیه گاه تجاوز نماید .
  3. به طور کلی همه داربست ها دارای یکسری پایه ها ی عمودی هستند که به آن ها استاندارد که این استاندارد ها توسط یکسری میله های افقی که موازی نمای ساختمان هستند به هم وصل می شوند که به این میله تیر تراز افقی می گویند . یکسری میله هایی هم وجود دارند که عمود بر  است و آن ها را به هم وصل می کند ( میله های عمودی بر نمای ساختمان ) که به این میله ها تیر افقی و یا دستک گفته می شود و زمانی که داربستی را نصب می کنیم به دلیل اینکه پایه های عمودی کل وزن داربست را تحمل می کند ، باید بر روی زمین سفت باشد و در صورتی که زمین زیر داربست سست باشد نیاز است علاوه بر کفشک از تخته هایی به طول مناسب ( به طوری که در زیر هر دو لوله عمودی قرار گیرد ) و دارای مشخصات زیر می باشد نصب می گردد
  1. فواصل بین پایه ها ی عمودی نباید از اندازه های زیر تجاوز نماید :
  2. a) دهانه داربست یا فاصله دو پایه عمودی نباید بیش از ۴/۲ متر باشد.
  3. b) 8/1 متر برای کارهای سنگین با قابلیت تحمل ۳۵۰ کیلو گرم بر متر مربع.
  4. c) 4/2 متر برای کارهای سبک با قابلیت تحمل ۱۲۵ کیلوگرم به متر مربع.
  5. d) فاصله بین دو پایه عمودی مجاور نبایستی کمتر از ۸/۱ متر و بیشتر ۴/۲ در نظر گرفته شود.
  6. تیرهای افقی باید حداقل تا ۳ پایه عمودی ادامه داشته و به طور مطمئن به هر پایه عمودی متصل باشند .
  7. اتصالات بین تیرهای افقی باید به پایه های عمودی بسته شده ودر طبقات مختلف مستقیمأ روی هم قرار نگیرند .
  8. فاصله عمودی بین تیرهای افقی نباید از ۲ متر تجاوز نماید .
  9. زمانی که جایگاه های کار از جای خود برداشته می شوند ، کلیه تیره های افقی باید برای حفظ پایداری داربست در محل خود باقی بمانند .
  10. مفاصل و اتصالات داربست ها ی فلزی لوله ای باید :

الف) از جنس فولاد چکش خوار  و غیر قابل خورد شدن یا از مواد مشابهی با همان مشخصات و استقامت باشند .

ب) به وسیله قفل و بست و یا سه راهی و چهار راهی بر روی سر تا سر قطعات ، به سطوح اتکاء مورد استفاده متصل گردند ، به نحوی که اتصالات هرز نبوده و حرکت و لرزش نداشته باشند .

۴۵ . تخته داربست باید حداقل دارای سه تکیه گاه باشد و دو طرف و وسط تخته ها باید بر روی لوله های داربست قرار گیرد .

۴۶ . اتصالات دارای پیچ و مهره باید تا آخرین دندانه کاملاً پیچ و سفت شوند .

۴۷ . اتصالات نبایستی باعث تغییر شکل در لوله ها گردند و یا خود تغییر شکل دهند .

۴۸ . لوله ها می بایست فاقد خمیدگی ، تو رفتگی ، فرسودگی یا نقص های دیگر باشند .

۴۹ . لوله داربست در زمان بر پایی داربست باید از میان متصل کننده کاملاً عبور کرده و حداقل به اندازه قطر لوله از آن بیرون بزند .

  1. سرهای انتهایی لوله های فلزی بایستی صاف باشند تا محل اتکا و اتصال کاملاً روی یکدیگر قرار گیرند .

۵۱ . کوپلرها بایستی با وزنه ۶۰۰ کیلو گرمی تست ضربه شده باشند .

۵۲ . استفاده از انواع کوپلر می بایست با توجه به مورد استفاده آن انتخاب شود . به عنوان مثال بلند کردن طول لوله داربست از استفاده کرد . که حتماً باید دارای مغزی داخل بوده و توسط پیچ و مهره کاملاً سفت شود .

۵۳ . سرهای انتهایی لوله های فلزی بایستی صاف باشند تا محل اتکا و اتصال کاملاً روی یکدیگر قرار گیرند .

۵۴ . شرایط مخاطره آمیز محل داربست (همچون کابل های برق ، ریزش ساختمان و غیره) در نظر گرفته شود .

۵۵ . برای جلوگیری از خطر برق گرفتگی و کاهش اثرات زیان آور میدان های الکترومغناطیسی ناشی از خطوط برق فشار قوی ، باید مقررات مربوط به حریم خطوط انتقال و توزیع نیروی برق ، در کلیه عملیات ساختمانی و نیز در تعیین محل احداث بناها و تأسیسات ، رعایت گردد .

۵۶ . قبل از شروع عملیات ساختمانی در مجاورت خطوط هوایی برق فشار ضعیف ، باید مراتب به مسئولان و مراجع ذیربط رسانده شود تا اقدامات احتیاطی لازم از قبیل قطع جریان ، تغییر موقت یا دائم مسیر یا روکش کردن خطوط مجاور ساختمان با مواد مناسب انجام شود .

۵۷ . هنگامی که در مجاورت خطوط نیروی برق احتیاج به نصب داربست باشد ، این کار باید با رعایت مورد قبل انجام شود و حداقل فاصله داربست تا خطوط برق از ۳۰۰ ولت تا ۵۰ کیلو ولت (پوشش دار) ، بایستی ۳ متر باشد . و برای ولتاژ بیش از ۵۰ کیلو ولت به ازای هر کیلو ولت ۰۱/۰ متر (یک سانتیمتر) به فاصله ۳ متری اضافه گردیده و حداقل فاصله داربست تا خطوط برق کمتر از ۳۰۰ ولت (پوشش دار) بایستی ۱ متر باشد .

۵۸ . هر بخشی از جایگاه کار یا محل کاری که بلندی آن بیش از ۱۲۰ سانتیمتر باشد و امکان سقوط از روی آن وجود داشته باشد ، باید دارای جان پناه با شرایط زیر باشد :

الف- حفاظ از جنس مرغوب و مناسب و دارای استحکام کافی باشد .

ب- نرده بالایی یا حفاظ گارد ریل بین ۹۰ تا ۱۱۰ سانتیمتر بالای سطح جایگاه قرار گیردو حفاظ میدریل (زانویی)  در نظر گرفته شود .

ج- برای جلوگیری از سر خوردن کارگران و یا افتادن مصالح ساختمانی و ابزار کار از روی جایگاه ، پا خوری در لبه باز جایگاه به بلندی ۱۵ سانتیمتر و ضخامت حداقل ۵/۲ سانتیمتر نصب شود .

د- نرده میانی بین پاخور و نرده بالایی قرار داده شود .

ه- حتی الامکان سرپوش مناسب حفاظتی در لبه خارجی جایگاه نصب گردد .

۵۹ . کلیه جایگاه های کار در ارتفاع باید دارای محل استقرار ، پاخور ، نرده حفاظتی و راه دسترسی ایمن مطابق با استاندارد های معتبر باشد .

۶۰ . حفاظ های نرده ای و پاخورهای لبه جایگاه داربست باید در سوی داخلی ستون عمودی مهار شوند .

۶۱ . در هیچ موردی عرض جایگاه کار نباید از اندازه های زیر کمتر باشند .

  1. عرض جایگاه کار باید متناسب با نوع کار انتخاب شده و در هیچ حالتی نباید از ۶۰ سانتیمتر کمتر باشد.
  2. ۶۰ سانتیمتر : اگر جایگاه فقط برای عبور اشخاص به کار می رود .
  3. ۸۰ سانتیمتر : اگر از جایگاه برای قرار دادن مصالح ساختمانی استفاده می شود .
  4. ۱۱۰ سانتیمتر : اگر از جایگاه برای نگهداری جایگاه یا سکوی بلندتر دیگری استفاده می شود .
  5. ۱۳۰ سانتیمتر : اگر از جایگاه برای نصب یا شکل دادن به سنگ های نمای ساختمان استفاده می شود .
  6. ۱۵۰ سانتیمتر : اگر از جایگاه هم برای نگهداری سکوی بلندتر دیگر و هم برای نصب و شکل دادن به سنگ های نمای ساختمان استفاده می شود .

۶۲ . نصب حفاظ گارد ریل (نرده بالایی) و حفاظ میدریل (نرده زانویی) در تمامی سطوحی که تخته ریزی می گردد .

۶۳ . اطراف جایگاه کار باید دارای حفاظ متناسب با نوع کار و ایمن باشد و همچنین جایگاه کار و کارگران مربوطه به سامانه متوقف کننده از سقوط تجهیز گردند .

۶۴ . پوشش های کف که برای جایگاه کار استفاده می شوند باید حداقل روی سه تکیه گاه نگهداری شوند . مگر آنکه فاصله بین تکیه گاه ها متناسب با ضخامت تخته به گونه ای باشد که خطر شکم دادگی بیش از حد یا بلند شدن تخته وجود نداشته و از مقاومت و استحکام کافی برخوردار باشد .

۶۵ . هر سکو یا جایگاه که بیش از ۲ متر بالای زمین یا کف قرار دارد باید دارای تخته بندی نزدیک به هم باشد تا هیچ نوع ابزار ، لوازم کار و مصالح از لای آنها به پایین سقوط ننماید . ضمناً استقرار تخته ها در امتداد همدیگر به شکلی باشد که برخورد پا به لبه آنها ممکن نگردد .

۶۶ . فاصله بین دیوار و جایگاه کار به جزء در داربست دیوارکوب و نردبانی باید طوری باشد که امکان سقوط کارگر در هیچ حالتی از جایگاه کار ممکن نباشد و در مواردی که کار بر روی جایگاه کار به صورت نشسته انجام می شود نباید این فاصله بیش از ۴۵ سانتیمتر باشد .

۶۷ . برای جلوگیری از وقوع حوادث احتمالی ، فضای جایگاه کار باید عاری از هرگونه حفره ، دست انداز ، پیش آمادگی و سایر موارد مشابه باشد .

۶۸ . چنانچه جایگاه کار در مکانی قرار گیرد که زیر آن آب یا خطر غرق شدگی وجود دارد کارفرما مکلف است جلیقه نجات برای عامل کار در ارتفاع و تیم امداد و نجات با تجهیزات مناسب فراهم نماید .

۶۹ . جایگاه کار باید کاملاً تمیز و عاری از هر گونه مواد لغزنده بوده و از سقوط اشیاء و عدم تعادل فرد روی آن جلوگیری نماید .

۷۰ . جایگاه کار در داربست باید حداقل یک متر پایین تر از انتهای پایه های عمودی قرار گیرد .

۷۱ . در صورت نیاز به دستگاه قرقره برای بالا کشیدن بار و نصب بر روی داربست ، لوله محوری قرقره می بایست به هر دو لوله عمودی یا استاندارد مقابل هم مهار شوند .

۷۲ . مرکز قرقره نباید بیش از ۷۵ سانتیمتر با لوله عمودی داربست فاصله داشته باشد

۷۳ . نصب بادبند در زیر پایه حمایت کننده قرقره الزامی است .

۷۴ . قرقره بایستی به نحو ایمن به لوله افقی متصل شده و از دو بست در دو طرف قرقره برای ثابت کردن استفاده شود .

۷۵ . تیرهای پیش آمده جایگاه کار آویزان باید دارای مقاومت ، استحکام کافی و پایداری بوده و با اتصالات مناسب به تکیه گاهی ایمن متصل و مهار گردند .

۷۶ . انتهای هر یک از تیرهای پیش آمده جایگاه کار آویزان باربر باید مجهز به قطعه متوقف کننده باشد .

۷۷ . طناب جایگاه کار آویزان باید مطابق با شرایط ذیل باشد :

الف) با ضریب اطمینان ۱۰ برای رشته ای و فیبرها و ضریب اطمینان ۶ برای سیم فولادی

ب) حداقل دو دور انتهای طناب روی قرقره یا پولی باقی مانده باشد .

ج) فاصله طناب ها از یکدیگر حداکثر ۵/۳ متر .

۷۸ . فاصله جایگاه کار آویزان از سزه باید به گونه ای باشد که به هیچ عنوان احتمال تماس یا برخورد جایگاه کار با سازه وجود نداشته باشد .

۷۹ . در صورت عدم استفاده از جایگاه کار آویزان باید نسبت به جمع آوری یا مهار آن به سازه اقدام گردد.

۸۰ . تخته های مورد استفاده در ساخت سکوهای کاری باید بر روی میله های عرضی قرار گیرد .

۸۱ . یک فضای خالی بالا سری ، حداقل به ارتفاع ۱۸ سانتیمتر باید بالای جایگاه کار در نظر گرفته شود .

۸۲ . استفاده از لوله های مهاری و دستک ها برای اتصال به سازه به منظور پایداری و ثبات کامل داربست الزامی است .

۸۳ . در داربست های فلزی لوله ای یک دستک باید کنار هر پایه عمودی قرار گیرد .

۸۴ . طول دستک هایی که در داخل دیوار برای اتصال داربست با سازه به عنوان مهار یا پوشش فاصله بین داربست تا سطح سازه استفاده می شود ، نباید از ۱۵۰ سانتیمتر بیشتر باشد .

۸۵ . فاصله دستک ها برای کارهای سنگین در داربست های فلزی لوله ای نباید از ۹۰ سانتیمتر و برای کارهای نیمه سنگین از ۱۱۵ سانتیمتر تجاوز نماید .

۸۶ . در حالتی که یک سر دستک های داربست به دیوار ساختمان تکیه دارند ، باید حداقل ۱ سانتیمتر در داخل دیوار فرو روند .

۸۷ . داربست باید به طور مطمئنی به دیوار ساختمان مهار شود و نحوه اتصال لوله های مهار باید به ترتیب زیر باشد :

الف- لوله های مهار در نقاط برخورد پایه ها با تیرهای افقی به داربست بسته شوند .

ب- انتهای دیگر لوله های مهار به بدنه ساختمان به طور محکم بسته شوند .

ج- اولین ، آخرین و یکی در میان از پایه ها به وسیله لوله هایی به ساختمان مهار شوند .

۸۸ . داربست ها به ازاء هر ۹ متر طول و ۸ متر ارتفاع بایستی به سازه ای که پایدار باشد مهار شود .

۸۹ . تمامی داربست ها به جزء داربست متحرک باید در دو جهت عمودی و افقی به سازه محکم مهار شوند .

۹۰ . برای دسترسی به تراز بالاتر در کلیه داربست ها به جزء نردبانی باید از نردبان ثابت با پاگرد حفاظ دار ایمن استفاده گردد.

۹۱ . برای نردبان ثابت عمودی که بیش از ۲/۲ متر ارتفاع دارد باید حفاظ های حلقوی یا مربعی شکل نصب شود به طوری که با فواصل حداکثر ۹/۰ متری از یکدیگر با بست هایی در طول محفظه مهار شده تا احتمال سقوط کارگر از بین حفاظ وجود نداشته باشد . عرض پله ها در این نوع نردبان ۴۰ سانتیمتر باشد و فاصله پله ها از همدیگر بین ۲۵ تا ۳۵ سانتیمتر و فاصله آخرین پله تا انتهای محفظه بایستی ۱ (یک) متر باشد .

۹۲ . حداکثر ارتفاع مجاز برای داربست متحرک برجی ۶/۹ متر بوده و برای ارتفاع بیش از آن داربست مذکور باید مهار گردد .

۹۳ . در داربست برجی متحرک نسبت ارتفاع به عرض نباید بیش از ۳ به ۱ باشد .

۹۴ . در داربست برجی ثابت نسبت ارتفاع به عرض نباید بیش از ۴ به ۱ باشد .

۹۵ . کلیه چرخ های داربست متحرک باید مجهز به قفل مناسب بوده و قطر خارجی چرخ ها نباید از ۵/۱۲ سانتیمتر کمتر باشد .

۹۶ . حداکثر ارتفاع داربست برجی ثابت در حالت آزاد نباید بیش از ۱۲ متر باشد .

۹۷ . انتقال یا جابجایی داربست های متحرک چرخ دار با نفر مستقر شده روی آن ممنوع است .

۹۸ . حداکثر ارتفاع مجاز برای داربست متحرک برجی ۶/۹ متر بوده و برای ارتفاع بیش از آن داربست مذکور باید مهار گردد .

۹۹ . در سطوح شیبدار محل های قرار گیری پایه داربست بایستی هم سطح افق تسطیح گردد .

۱۰۰ . استفاده از لوله های داربست به عنوان اتصال در جوشکاری ممنوع می باشد .

۱۰۱ . در بازرسی از محل نصب قبل از شروع نصب داربست بایستی موارد زیر را در نظر گرفت :

  • وضعیت زمین از نظر تحمل سازه داربست
  • فاصله تقریبی از خطوط برق
  • فاصله تقریبی از موانع بالای سر
  • نیاز به استفاده از حفاظت محل کار از بالا (جلوگیری از سقوط اشیاء)
  • شرایط وزش باد (جهت وزش باد ، مدت زمان و شدت وزش)

۱۰۲ . در شرایط جوی خطرناک (وزش باد شدید ، برف و در ارتفاعات صاعقه و …) از برپایی و کار کردن روی داربست خودداری گردد .

۱۰۳ . بعد از اتمام کار روزانه ، باید کلیه ابزار و مصالح از روی داربست برداشته شود .

۱۰۴ . در صورتی که قصد برپایی داربست در محل تردد خودروها باشد ، می بایست از علایم ترافیکی استفاده گردد .

۱۰۵ . هرگاه لازم باشد روی داربست ، دستگاه بالابر نصب گردد باید بخش های داربست به دقت بازرسی شود و در صورت لزوم به مقاومت آن افزوده شود .

۱۰۶ . در هنگام باز نمودن داربست ، اطراف آن را با نوار خطر محصور نموده و از پرتاب لوله و اتصالات به پایین خودداری گردد .

۱۰۷ . از به کار بردن میخ به منظور تحکیم تخته های سطح کار جداً خودداری گردد .

۱۰۸ . باز کردن داربست از بالا ترین نقطه جایی که کار پایان گرفته صورت می گیرد .

۱۰۹ . چنانچه به هر دلیلی یکی از کاربران متوجه نا امن بودن داربست شد ، باید فوراً با سرپرست خود تماس بگیرد و سرپرست بلافاصله تگ استفاده از داربست را برداشته و تگ ممنوعیت استفاده از داربست را نصب نموده و نوار مانع از میان پله های پایینی اولین نردبان قرار خواهد داد و اقدام به رفع نقص از داربست می نماید .

۱۱۰ . داربست نباید بر روی منهول یا موارد مشابه نصب شود ، زیرا در حالت اضطراری که نیاز به برداشتن منهول وجود دارد ، تأخیر در کار ایجاد می شود و این امکان نیز وجود داردکه پوشش مذکور ظرفیت تحمل بار وارده را نداشته باشد .

۱۱۱ . داربست هایی که در محدوده جرثقیل های سقفی نصب می گردد بایستی فاصله مناسب جهت عدم برخورد جرثقیل به داربست در نظر گرفته شود .

۱۱۲ . هنگام انبار نمودن لوله ها ، نباید آنها را بر روی زمین رها کرد و بایستی اطراف آنها چهار چوب به کار برده شود و در کنار آنها از گوه استفاده نمود .

۱۱۳ . داربست بایستی چنان تراز ساخته شود که تمامی اتصالاتش به راحتی و بدون نیاز به نیروی اضافی به هم وصل شوند .

۱۱۴ . جمع آوری تمام مواد ، تجهیزات ، ضایعات و تمیز کاری سکوی کاری پس از پایان کار یا در انتهای شیفت کاری الزامی است .

 

ج) نکات ایمنی اختصاصی داربست های معلق :

۱- لوله های عمودی داربست بایستی به یک محل ثابت متصل گردد .

۲- در داربست های معلق لوله های مهار آویز فوقانی (لجر و ترانزوم) حتماً باید دوبله و به صورت عمودی (سوار بر هم) مونتاژ گردند .

۳- زیر داربست های معلق در سطح زمین و مسیر های تردد حتماً باید نوار ایمنی شب رنگ با شعاع متناسب با ارتفاع داربست کشیده شده و تابلوهای هشداری کار در ارتفاع نصب گردد .

۴- داربست های معلق که بنا بر ضرورت بالای مسیر تردد مکانیزم ها در ارتفاع احداث می گردند (به عنوان مثال عرض جاده را در بر می گیرد) حتماً باید تابلوی نمایش ارتفاع و چراغ چشمک زن ، همراه با نوار شبرنگ ، در دو طرف داربست در ارتفاع نصب گردد .

۵- داربست معلق باید تمام موارد مندرج در بند (ب) مربوط به داربست بندی را دارا باشد .

دستورالعمل ایمنی داربست

د) نکات ایمنی اختصاصی داربست های متحرک در دستورالعمل ایمنی داربست :

۱) ارتفاع داربست بیشتر از دو برابر عرض داربست (ترانزوم)نباشد .

۲) داربست متحرک باید تمام مواد مندرج در بند (ب) مربوط به داربست بندی را دارا باشد .

۳) به هنگام جابجایی داربست ، سطح زیر چرخ ها تراز باشد و مسیر حرکت قبلاً کنترل گردد .

۴) به هنگام جابجایی ، افراد بر روی داربست باقی نمانند .

۵) برچسب خطر بر روی داربست متحرک به طور مداوم نصب باشد .

۶) به هنگام کار کمربند ایمنی افراد به محلی غیر از خود داربست متحرک مهار گردد .

۷) داربست متحرک باید ایستایی لازم را در مقابل تکان های ناگهانی داشته باشد .

۸) پایه های داربست متحرک باید مجهز به ترمز چرخ باشد .

 

ه) بازرسی دستورالعمل ایمنی داربست:

۱- داربست باید توسط افراد ماهر و آموزش دیده اجرا و توسط ناظر متخصص داربست (آموزش دیده) در موارد زیر بر اساس چک لیست بازرسی داربست کنترل گردد .

۲- قبل از نصب داربست ، در حین اجرای داربست ، بعد از اجرای کامل داربست ، هفته ای یک بار ، بعد از شرایط نا مناسب جوی نظیر طوفان و بادهای شدید ، بارندگی ، صاعقه ، بعد از صدمات وارده به داربست نظیر تصادف خودرو و یا برخورد با بار معلق جرثقیل و یا هنگام باز کردن یک مجموعه داربست بعد از اتمام کار .

 

و) اجرای سیستم :

۱- تا قبل از اتمام یک مجموعه داربست در حال اجرا بایستی تگ داربست  قرمز نصب و پس از پایان و تأیید آن توسط داربست بند ماهر نصب گردد .

۲- جهت نصب داربست ، در ابتدا چک لیست بازرسی طبق دستورالعمل ایمنی داربست و داربست بندی توسط ناظر داربست بند تکمیل و سپس تگ داربست را تأیید و اجازه کار بر روی داربست صادر می گردد .

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *